Vinç muayenelerinde gözle yapılan kontroller ne kadar detaylı olursa olsun, vincin tonlarca ağırlığı taşıyabileceğini yasal ve teknik olarak kanıtlamanın tek yolu yük testleridir. TS ISO 12480-1 standartlarına göre iş ekipmanları periyodik kontrol süreçleri birbirini tamamlayan iki farklı ağırlık testi ile gerçekleştirilir: Dinamik Test ve Statik Test.
Dinamik Yük Testi (%110 Kapasite) ve Fren Kinematiği
Dinamik test, vincin etiket kapasitesinin (Safe Working Load - SWL) 1.1 katı (%110) ağırlık asılarak, makine tüm eksenlerde (aşağı, yukarı, sağa, sola) hareket halindeyken yapılır. Buradaki ana mühendislik hedefi motor torkunu veya halatı test etmek değil, Elektromanyetik Fren Balatalarını test etmektir. Yük en yüksek hızda aşağı inerken butondan el çekildiğinde, frenin yükü maksimum kaç santimetre kaydırarak durdurabildiği (Fren kayma mesafesi) ölçülür. Fren kavramasında yaşanacak minik bir zafiyet, %110 yük altında kendini hemen belli edecektir.
Statik Yük Testi (%125 Kapasite) ve Kalıcı Sehim Ölçümü
Vincin en çok zorlandığı senaryo, tavan vinçleri için arabanın kirişin tam ortasına geldiği andır (Maksimum Eğilme Momenti). Bu noktada vincin etiket kapasitesinin 1.25 katı (%125) yük kancaya takılır ve yerden sadece 10-15 cm kaldırılarak askıda 10 dakika bekletilir. Test yükü altındaki ana çelik kirişin aşağı doğru esneme miktarı (Sehim/Deflection) lazer metrelerle ölçülür. Yük bırakıldığında kiriş eski konumuna tam olarak geri dönmüyorsa (Kalıcı Deformasyon oluşmuşsa), vinç çelik konstrüksiyonu plastisite sınırını aşmış demektir ve vinç derhal mühürlenir.
